Uzupełnij dialog zgodnie z podanym przykładem. (0 jest podane.)
Wnuczka: Dziadku, co robiłbyś ✓ przykład (ty-robić), gdybyś był w moim wieku?
Dziadek: Nie wiem, ale raczej nie (ja-zadawać) takich dziwnych pytań!
Wnuczka: Oj, dziadku! To jest moja praca domowa! Muszę porozmawiać ze starszymi ludźmi o tym, jak (oni-spędzać) czas, gdyby znów byli młodzi. Po prostu powiedz mi, co (ty-chcieć) robić i jakie cenne rady (ty-mieć) dla mnie!
Dziadek: To (ja-musieć) nad tym trochę pomyśleć. Czy nie (ty-móc) najpierw porozmawiać z babcią?
Wnuczka: Ale babcia też (chcieć) mieć czas do namysłu i to właśnie ona wysłała mnie do ciebie!
Dziadek: Ech… To może babcia i ja razem (zastanowić się) nad tym dziwnym pytaniem, a potem już w trójkę (porozmawiać) w salonie?
Wnuczka: Dobrze. To kiedy (ja-móc) z wami porozmawiać?
Dziadek: Myślę, że za kilka minut (my-być) gotowi.
(Po kilku minutach).
Wnuczka: I już wiecie, co (wy-chcieć) robić, gdybyście byli w moim wieku?
Babcia: Tak! Myślę, że dużo czasu (my-spędzać) z rodziną, bo ona zawsze jest najważniejsza.
Dziadek: Ale znajomi też są ważni. Często (ja-spotykać się) z kolegami ze szkoły i być może (ja-znaleźć) wśród nich przyjaciół na całe życie!
Babcia: A ja na pewno (mieć) co najmniej jedną przyjaciółkę, która (być) dla mnie jak siostra. Razem (my-chodzić) na różne imprezy, a gdy (my-spotykać się) po latach, często (my-wspominać) dawne czasy. To też (być) miłe chwile!
Wnuczka: A ja myślałam, że tylko (wy-uczyć się) od rana do wieczora!
Dziadek: Ale gdybyśmy znów byli młodzi, to (my-przestać) tak mówić. To dorośli (powtarzać) nam te słowa, a my tylko (kiwać) głowami.
Babcia: Tak by było! A teraz to ty nam powiedz, co (robić), gdybyś była w naszym wieku?
Wnuczka: Pewnie (ja-dbać) o swoją wnuczkę tak samo jak wy, ale (ja-dawać) jej więcej swobody.